O τορπιλισμός της Έλλης

Την 15η Αυγούστου του1940, στις 8.25 το πρωί, και ενώ η λειτουργία είχε αρχίσει στον ναό της
Κοιμήσεως της Θεοτόκου, την «Παναγία της Τήνου», έγινε ο ανόσιος και ύπουλος τορπιλισμός του «εύδρομου» καταδρομικού Έλλη, που αγκυροβολημένο έξω από το λιμάνι της Τήνου, συμμετείχε στον εορτασμό.
Η τορπίλη που εκτοξεύθηκε όπως έγινε γνωστό αργότερα, από το ιταλικό υποβρύχιο, βύθισε το πλοίο και μία δεύτερη αστόχησε γκρεμίζοντας μέρος του μώλου του λιμανιού.
Το πρωτόκολλο της έρευνας για την Έλλη το ανακοίνωσε την 30 Οκτωβρίου, όταν ο εχθρός είχε εκδηλωθεί χωρίς μάσκα και είχε ξεσπάσει ο πόλεμος. Το δημοσίευσε επίσης στην Λευκή βίβλο Αριθ.129, με φωτογραφίες των τεμαχίων των τορπίλων, που είχαν συλλεχθεί αμέσως την επομένη, από τον πυθμένα της θάλασσας πάνω στις οποίες ήταν χαραγμένη η ιταλική ταυτότητά τους και η προέλευσή τους. Ανήκαν στο ιταλικό υποβρύχιο DELFINO, και είχαν εκτοξευθεί με διαταγή του Ντε Βέκκι, του Ιταλού Διοικητού της Δωδεκανήσου.






Συνεργασία: Αντώνης Ρ. και Στέλιος Δ.  

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

To όρος Έβερεστ είναι το ψηλότερο βουνό της οροσειράς των Ιμαλαΐων και η κορυφή του το υψηλότερο σημείο της Γης.[σημείωση 1] Βρίσκεται μεταξύ Νεπάλ και Θιβέτ, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 28ο Β, 87ο Α. Η κορυφή βρίσκεται σε ύψος 8.848 μέτρα. Το ύψος της μεταβάλλεται κατά μερικά χιλιοστά κάθε έτος λόγω της διαδικασίας ορογένεσης που δημιούργησε τα Ιμαλάια και συνεχίζεται και στην εποχή μας καθώς η Ινδική τεκτονική πλάκα συγκρούεται με αυτή της Ασίας.
Τα 8.800 μέτρα είναι στα δύο τρίτα περίπου του ύψους της τροπόσφαιρας. Σε αυτό το ύψος ο αέρας είναι αραιός και η έλλειψη οξυγόνου, οι δυνατοί άνεμοι και οι εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες εμποδίζουν την ανάπτυξη χλωρίδας ή πανίδας στις ανώτερες πλαγιές.



Από Θάνο Λ.

Πηγή: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ



ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!




  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ


Το RMS TITANICSS TITANIC) (ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ) ήταν ένα βρετανικό υπερωκεάνιο επιβατηγό πλοίο, που ναυπηγήθηκε από τα ναυπηγεία Harland και Wolff, στο Μπέλφαστ, για την εταιρία "White Star Line".

Ο Τιτανικός αποτελούσε στην εποχή του κυριολεκτικά ένα θαύμα της ναυπηγικής, αποτελώντας ένα πρωτοποριακό τύπο πλοίου. Ενσωμάτωνε πολλές καινοτομίες για την εποχή του. Ανελκυστήρες για γρήγορη πρόσβαση στα διάφορα καταστρώματα, χαμάμ, γυμναστήριο, πισίνα, ταχυδρομείο και υπέρμετρη πολυτέλεια, ιδιαίτερα το σέρβις και το φαγητό που πρόσφερε σε επιβάτες της Α' θέσης ήταν πολύ πλουσιότερο και από τα αντίστοιχα των σύγχρονων ξενοδοχείων 5 αστέρων. Για πολλούς εκείνη την εποχή χαρακτηριζόταν ως το αβύθιστο πλοίο, και τούτο διότι ουσιαστικά ήταν δύο πλοία το ένα εντός του άλλου όπου το ενδιάμεσο κενό αποτελούσαν τα πρωτοποριακά για τότε διπύθμενα καθώς και πλευρικοί χώροι δεξαμενών. 




ΤΡΑΓΩΔΙΑ

Τα αρχικά RMS (Royal Mail Ship) σήμαιναν ότι το πλοίο αναλάμβανε τη μεταφορά ταχυδρομείου για τα Βασιλικά Ταχυδρομεία (Royal Mail) του Ηνωμένου Βασιλείου, όπως τα ελληνικά επιβατηγά πλοία τα λεγόμενα "ποστάλια". Στις 23:40 14 Απριλίου 1912, κατά τη διάρκεια του παρθενικού ταξιδιού του, συγκρούστηκε με ένα παγόβουνο στον Ατλαντικό Ωκεανό.Παρ' όλες τις προσπάθειες που έγιναν να αποφύγει την σύγκρουση,(πίσω ολοταχώς, στροφή αριστερά) το μοιραίο δεν άργησε να γίνει καθώς το πλοίο είχε αναπτύξει την μέγιστη ταχύτητα γιατί ήθελαν να φτάσουν στο λιμάνι της Ν.Υόρκης πιο γρήγορα από το αναμενόμενο. Το παγόβουνο έσκισε το κύτος του πλοίου, ξεκινώντας από την πλώρη, όπου κατέστρεψε και τα 5 στεγανά μέρη του πλοίου επιτρέποντας την εισροή υδάτων στο σκάφος.Το πλοίο είχε σχεδιαστεί έτσι ώστε ακόμα και αν πλημμύριζαν 4 στεγανά να μπορούσε να επιπλεύσει,όχι όμως και τα 5. Το πλοίο ήταν από τα πρώτα που χρησιμοποίησε το σήμα κινδύνου SOS, πρότερα και αντί αυτού χρησιμοποιούνταν το CQD (CQ Distress). Ο Τιτανικός βυθίστηκε δύο ώρες και σαράντα λεπτά αργότερα στις 02:20 στις 15 Απριλίου.Το κύτος κατά την βύθιση έσπασε σε 2 κομμάτια, αφού ενώ βυθιζόταν με την πλώρη προς τα κάτω και την πρύμνη προς τα πάνω, κόπηκε στην μέση το πλοίο, λόγω του τεράστιου μεγέθους της πρύμνης. Η βύθισή του παρέσυρε στο θάνατο περίπου 1.500 ανθρώπους με τους υπόλοιπους 700 να βρίσκονται στις σωσίβιες λέμβους και να παρακολουθούν το τραγικό γεγονός.Το ναυάγιο αυτό θεωρείται ένα από τα τραγικότερα "εν καιρώ ειρήνης" ναυάγια. Η περισυλλογή των διασωθέντων έγινε από το πλοίο ‘Καρπάθιο’

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Από Θάνο Λ.

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Μαϊμού Καρατεκα!!!

Μαϊμουδοκαράτε !!!



Από Στέλιο Δ.


  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Ζωγραφιά "Οι Όρνιθες"

Το θέμα <<Οι όρνιθες>> μου έδωσε έμπνευση και έκανα μία ζωγραφιά:





Από Στέλιο Δ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Χαμαιλέων




Από Αντώνη Ρ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Δράκαινα

    Είναι ένα ψάρι της ακτής, που έχει την... κακή συνήθεια να παραχώνεται μέσα στην άμμο κοντά στον γιαλό. Το ραχιαίο πτερύγιό της φέρει αγκάθια εφοδιασμένα με αδένες με δηλητήριο. Μετά το τσίμπημα, ο πόνος είναι οξύτατος και «ακτινοβολείται» μέχρι τη ρίζα του μέλους που έχει τσιμπηθεί. Επειδή το δηλητήριο καταστρέφεται στη θερμοκρασία των 50° C, ο απλούστερος τρόπος αντιμετώπισης, μετά την αναγκαία απολύμανση, είναι η προσέγγιση του σημείου του τσιμπήματος σε μια πηγή θερμότητας, με προσοχή για να μην προκληθεί κάψιμο.






Από Αντώνη Ρ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Καρχαρίας


Τον Κάρχα σίγουρα τον ξέρουμε όλοι,
όμως για διαβάστε μερικές πληροφορίες που μάλλον δεν τις γνωρίζετε σχετικά με τους καρχαρίες.



Καρχαρίες στις ελληνικές θάλασσες
Απειλούνται με εξαφάνιση

   Στη Μεσόγειο  συναντώνται 47 είδη καρχαρία, πάνω από το 1/3 των οποίων είναι χαρακτηρισμένα ως απειλούμενα.
   Αν και στις ελληνικές θάλασσες αλιεύονται λίγα είδη, αποτελεί αρκετά συχνό φαινόμενο η ακούσια αλίευση καρχαριών (by-catch).
    Οι πληθυσμοί του καρχαρία μειώνονται ως αποτέλεσμα διάφορων έμμεσων απειλών.
    Τα μεσογειακά αποθέματα καρχαριών πιστεύεται ότι είναι κοντά στην ολική εξαφάνιση.
  Το 2004 η παγκόσμια σύλληψη (εκούσια και ακούσια αλίευση) καρχαριών ανερχόταν σε 810.000 τόνους.
  Τα πio κοινά είδη καρχαριών που αλιέυονται στη Μεσόγειο είναι: σκυλόψαρο (catshark), κεντρόνι (Gulper shark), γκρίζος καρχαρίας (Bluntnose Sixgill shark), γαλάζιος καρχαρίας (Blue shark), ίσσουρος καρχαρίας (Shortfin Mako shark) και αλεπόψαρο (Thresher shark).
Οι καρχαρίες είναι είδη με μεγάλη οικολογική σημασία για τα θαλάσσια οικοσυστήματα.

   Ως κορυφαίοι θηρευτές στην τροφική αλυσίδα, διατηρούν τη βιοποικιλότητα και την αφθονία των ειδών.
 Η μείωση του πληθυσμού των καρχαριών έχει σύνθετες και απρόβλεπτες επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης σημαντικών εμπορικών ειδών, δεδομένου ότι οι καρχαρίες κρατούν τους πληθυσμούς άλλων ψαριών υπό έλεγχο.

  Ένα παράδειγμα στη Μεσόγειο, είναι η εξαφάνιση ενός είδους καρχαρία (καρχαρίας ταύρος, Sandtiger shark) από το βιότοπο τους, η οποία προκάλεσε μείωση του πληθυσμού του τόνου. Παρόλο που ο τόνος δεν αποτελεί θήραμα τους, οι συγκεκριμένοι καρχαρίες κρατούσαν τους θηρευτές του τόνου υπό έλεγχο. 


Πηγή: http://portal.environment.gr  & Αρχιπέλαγος - Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας





    Μπορεί να ακουστεί παράξενο αλλά στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμα και οι μεγάλοι λευκοί καρχαρίες (γνωστοί και ως δολοφόνοι από διάφορα ντοκιμαντέρ) οι οποίοι ευθύνονται για τουλάχιστον 2 θανάτους κολυμβητών στη χώρα μας.
    Παρόλα αυτά δεν θα πρέπει να πανικοβληθούμε γιατί ο ακόμα και αν υπάρχουν λευκοί καρχαρίες στα νερά μας ή άλλα είδη που θεωρούνται επικίνδυνα για τον άνθρωπο, τα περισσότερα θεωρούνται άκακα. Γενικότερα εξάλλου ο καρχαρίας δεν θεωρείται εχθρός του ανθρώπου και σπάνια επιτίθεται.

Συμβουλές
·                  Καλό είναι να κολυμπάτε με παρέα. Σπάνια ο καρχαρίας πλησιάζει ομάδα κολυμβητών.
·                  Αν τα νερά είναι βαθιά στην περιοχή καλό είναι να μην μπαίνετε στη θάλασσα όταν έχετε κάποια πληγή που πιθανός αιμορραγήσει.
·         Αποφύγετε το κολύμπι σούρουπο ή χαράματα (ο καρχαρίας κυνηγάει κατά τη διάρκεια της νύχτας) και ειδικά σε περιοχές όπου υπάρχουν εκβολές ποταμών.



Α    Από Άγγελο Ρ





  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Φώκια Monachus monachus


    




   Θα σας γράψω ένα κείμενο για το αγαπημένο ζώο μου τη φώκια. Θα γράψω για ένα συγκεκριμένο είδος, την φώκια Monachus monachus. Η φώκια ήταν ένα ζώο πολύ γνωστό στους αρχαίους Έλληνες. Ο Όμηρος, ο Πλούταρχος και ο Αριστοτέλης είχαν γράψει για τη φώκια. Στην μυθολογία ήταν αφιερωμένη στους θεούς Ποσειδώνα και Απόλλωνα. 
    Είναι μεγάλο ζώο που έχει τρία μέτρα μήκος και 250-350 κιλά βάρος. Ζει περίπου 40 χρόνια και βουτά μέχρι 100 μέτρα βάθος. Αυτή και η φώκια της Χαβάης είναι οι μόνες φώκιες που ζουν σε θερμά νερά. Σήμερα η φώκια Monachus monachus είναι ένα από τα 6 πιο απειλούμενα με εξαφάνισή θηλαστικά της γης. Σήμερα στον κόσμο υπάρχουν 400-600 φώκιες Monachus monachus, εκ των οποίων 200-250 ζουν στις Ελληνικές θάλασσες. Έτσι η Ελλάδα είναι η σπουδαιότερη χώρα για τις φώκιες αυτές. Στην Ελλάδα ζουν κυρίως στα Δωδεκάνησα, στα Μικρασιάτικα παράλια, στις Βόρειες Σποράδες  και τα νησιά του Ιονίου.

...κάθε φορά που τα μεσούρανα πατήσει ο γήλιος, 
βγαίνει ο αλάθευτος θαλασσογέροντας  απ' το γιαλό,
κρυμμένος στο μαύρο ανάτριχο της θάλασσας, που ο Ζέφυρος σηκώνει,
και σε βαθειές  κοιμάται βγαίνοντας σπηλιές
και πλήθος φώκιες οι θυγατέρες της πεντάμορφης θαλασσοκόρης, βγαίνουν απ' τον ψαρί γιαλό και γύρα του
κοιμούνται αραδιασμένες, και μυρωδιά από τον πολύβαθο γιαλό πικρή αναδίνουν.

Οδύσσεια δ 400-406. Μετάφραση  Ν. Καζαντζάκης-Ι. Κακριδής.


Από το βιβλίο: Η φυσική κληρονομιά της Ελλάδας (Γιώργος Κατσαδωράκης)

Από Δήμητρα Λ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Φάλαινα


    Θαλάσσιο κήτος, θηλαστικό, πολύ μεγάλου μεγέθους (20-35 μέτρα). Είναι το μεγαλύτερο ζώο που εμφανίστηκε στη γη. Έχει μεγάλες κολυμβητικές ικανότητες. Αναπνέει με πνεύμονες κι όχι με βράγχια και γι' αυτό πρέπει ν' ανεβαίνει στην επιφάνεια για ν' ανανεώνει τον αέρα που έχει μέσα στα τεράστια πνευμόνια της. Μπορεί όμως να κατέβει σε βάθος 100-120 μέτρων και να παραμείνει πολλές ώρες.
    Οι φάλαινες χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες. Τις μπαλενοφόρες, που χαρακτηρίζονται κυρίως από τις μπαλένες (κεράτινα ελάσματα) που έχουν στο στόμα τους και τους χρησιμεύουν για το φιλτράρισμα του νερού και στις οδοντοφόρες, στις οποίες ανήκουν οι φυσητήρες. Οι μπαλενοφόρες φάλαινες διακρίνονται  σε δύο κατηγορίες: τις γνήσιες και τις φαλαινόπτερες.
Η πιο χαρακτηριστική φάλαινα από τις γνήσιες είναι η γαλάζια φάλαινα, που είναι το μεγαλύτερο ζώο που εμφανίστηκε στη γη. Το βάρος της γαλάζιας φάλαινας φτάνει τους 100 τόνους.
    Οι μπαλενοφόρες φάλαινες τρέφονται με οργανισμούς που βρίσκονται μέσα στο νερό και ιδιαίτερα με πλαγκτόν. Οι φάλαινες περνούν τη ζωή τους σε διαρκή κίνηση. Το καλοκαίρι περιφέρονται στους πάγους της Ανταρκτικής, ενώ το χειμώνα ανεβαίνουν σε βορειότερες θάλασσες. Οι γνήσιες φάλαινες τρέφονται, καταπίνοντας τεράστιες ποσότητες νερού μέσα στις οποίες υπάρχουν εκατομμύρια μικροοργανισμοί πλαγκτόν. Μ' αυτόν τον τρόπο η φάλαινα μπορεί να μαζέψει σε λίγα λεπτά της ώρας μέχρι 10 τόνους τέτοιους μικροοργανισμούς. Υπάρχουν όμως και φάλαινες που τρέφονται με μικρά ψάρια, κυρίως ρέγκες. Αυτές είναι οι φάλαινες της κατηγορίας των φαλαινόπτερων.
     Οι φάλαινες ζευγαρώνουν και θηλάζουν τα μικρά τους, όπως όλα τα θηλαστικά.
    Οι γαλάζιες φάλαινες γεννούν ένα μικρό το χρόνο και το θηλάζουν για έξι μήνες. Η φάλαινα ζει 20 περίπου χρόνια. Σπάνια όμως φτάνει μέχρι τα 20, γιατί συνήθως ψαρεύονται γύρω στα δέκα τους χρόνια.
  Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το κυνήγι της φάλαινας. Οι κυριότερες περιοχές αλιείας και κατεργασίας της φάλαινας βρίσκονται στο Νότιο Πόλο και συγκεκριμένα στα νησιά Φώκλαντ και Γεωργία. Το κυνήγι διαρκεί περίπου από το Δεκέμβρη ως τον Απρίλη και γίνεται με ειδικά σκάφη, που ονομάζονται φαλαινοθηρικά. Τα σημερινά φαλαινοθηρικά είναι σκάφη μεγάλου εκτοπίσματος (20-25 χιλιάδων τόνων) και έχουν όλα τα μέσα για να ψαρέψουν και να κατεργαστούν τη φάλαινα. Για την ανακάλυψη των κοπαδιών χρησιμοποιούν συσκευές ραντάρ ή καμιά φορά ελικόπτερα. Οι φάλαινες ψαρεύονται για το κρέας τους, για το λίπος τους και για τα κόκαλά τους. Κάθε φάλαινα αποδίδει 14-15 τόνους φαλαινέλαιο. Επίσης πολύ χρήσιμο είναι το συκώτι της φάλαινας από όπου βγαίνει το υπατέλαιο πλούσιο σε βιταμίνη Α.




Πηγή: Live-Pedia.gr

Από Μιχάλη Κ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Το Θαλάσσιο Λιοντάρι


    Τα θαλάσσια λιοντάρια ζουν στη θάλασσα και στη στεριά, όπου βγαίνουν για να ζευγαρώσουν, να ξεκουραστούν, να γεννήσουν και να αλλάξουν τρίχωμα (μια φορά το χρόνο).
    Τα αρσενικά φτάνουν τα 220εκ και τα 275 κιλά βάρος. Τα θηλυκά είναι αρκετά μικρότερα: 180εκ και 91 κιλά. Τα μωρά είναι περίπου 75εκ και 5-6 κιλά.
    Ακούνε τόσο στο νερό όσο και στη στεριά. Κατά πάσα πιθανότητα η ακοή τους είναι καλύτερη κάτω από το νερό.
    Τα μεγάλα τους μάτια (περίπου 4εκ διάμετρο) τα βοηθά να βλέπουν καλύτερα κάτω από το νερό. Πιθανόν να μη βλέπουν χρώματα.
    Η όσφρησή τους είναι εξαιρετικά ανεπτυγμένη, αλλά κάτω από το νερό δεν μπορούν να μυρίσουν.
Βουτάνε έως 250 μέτρα βάθος και μπορούν να μείνουν κάτω από το νερό για  8 - 20 λεπτά.




Από Φαίδρα Δ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Η Σμέρνα

    Μπορεί η σμέρνα να μοιάζει με φίδι, αλλά είναι ψάρι. Ανήκει στην ίδια ομάδα με το χέλι. Οι πιο μεγάλες σμέρνες φτάνουν έως 3,5 μέτρα μήκος. Οι πολύχρωμες σμέρνες ζουν στους κοραλλιογενείς υφάλους. Η σμέρνα είναι μοναχική. Μόλις νυχτώσει, ξεκινά να κυνηγήσει τα αγαπημένα της θηράματα κάποια από αυτά είναι: καρκινοειδή, ψάρια, χταπόδια κλπ. Την ημέρα κρύβεται σε μια τρύπα στον ύφαλο ή κάτω από βράχια. Το σώμα της είναι μέσα, στο κρησφύγετο, το κεφάλι έξω και το στόμα ανοιχτό. Έτσι, φαίνονται τα μυτερά της δόντια, που της προσδίδουν εντυπωσιακή όψη. Μπορεί να τραυματίσει πολύ άσχημα τους δύτες, αν την ενοχλήσουν ή αν νομίσει πως τα δάχτυλά τους είναι πλοκάμια χταποδιού. Ευτυχώς, δεν είναι επιθετική αντίθετα είναι ντροπαλή και τέτοια ατυχήματα είναι σπάνια. Πρέπει πάντως να προσέχεις, γιατί δεν ξέρει ότι οι προθέσεις σου είναι αγαθές.




Από Παναγιώτη Κ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

ΓΑΛΕΟΣ


    Ο Γαλέος είναι ψάρι που μοιάζει με σκυλόψαρο που ανήκει όμως σε διαφορετική οικογένεια. Το επίσημο όνομά του είναι «Γαλεόρρινος ο γαλέος» (galeorhinus galeus) και ανήκει στην οικογένεια Καρχαρινίδες (carcharinidae).
    Το μήκος του φθάνει τα 1-2 μέτρα. Η ράχη του έχει χρώμα ανοικτό γκριζωπό ενώ τα πλευρά του λίγο ροδίζουν και η κοιλιά του είναι άσπρη. Το ρύγχος του είναι πεπλατυσμένο και μυτερό και το στόμα του βρίσκεται στη κάτω πλευρά, όπως σε όλα τα σκυλόψαρα με δόντια μυτερά, τριγωνικά και σε σειρές. Το πρώτο ραχιαίο πτερύγιο είναι 2 ή και 3 φορές μεγαλύτερο απ΄ το δεύτερο το πτερύγιο της ουράς του που καταλήγει σαν πρύμνη πλοίου κάθετη.
    Ζει στο βυθό κοντά στις στεριές και τροφή του είναι μικρά ψάρια και μαλάκια. Γεννά μικρά ζωντανά, είναι δηλαδή ζωοτόκος και είναι άγριος όπως ο καρχαρίας. Το κρέας του είναι ασπροκόκκινο και σφιχτό.


Πηγή: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Από Θάνο Λ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Η ΑΨΙΔΑ ΤΟΥ ΘΡΙΑΜΒΟΥ

    Την επομένη της νίκης του στο Αούστερλιτς ο Γάλλος Αυτοκράτορας Ναπολέων ο Α' είπε, απευθυνόμενος προς το στράτευμά του: "Δεν θα επιστρέψετε στις εστίες σας, παρά μόνο περνώντας κάτω από αψίδες θριάμβων". Έδωσε εντολή για την κατασκευή της στις 18 Φεβρουαρίου 1806. Την εκπόνηση των σχεδίων ανέλαβε ο αρχιτέκτονας Ζαν Σαλγκρέν (Jean François Thérèse Chalgrin), αντλώντας την έμπνευσή του από την αρχαιότητα. Οι διαστάσεις της είναι 55 μ. ύψος, 45 μ. μήκος και 22 μ. βάθος, ενώ το ύψος της κεντρικής αψίδας είναι 29,2 μ. και το πλάτος της 14,62 μ. Η πλαϊνή (μικρότερη) αψίδα έχει ύψος 18,7 μ. και άνοιγμα 8,45 μ. Οι εργασίες θεμελίωσής της κράτησαν δύο χρόνια. Η κατασκευή, όμως, εγκαταλείφθηκε ύστερα από τις ήττες του Ναπολέοντα στην εκστρατεία του στη Ρωσία το 1812 και άρχισαν πάλι ύστερα από εντολή του βασιλέα Λουδοβίκου - Φιλίππου του Α' (Louis-Philippe le Ier) το 1832, ο οποίος αφιέρωσε το έργο στη δόξα των Γαλλικών Ενόπλων Δυνάμεων, για να ολοκληρωθούν το 1836 κάτω από την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Γκιγιώμ Μπλουέ (Guillaume Abel Blouet), ο οποίος δεν άλλαξε τη σχεδίαση του Σαλγκρέν. Η απλή σχεδίαση και το τεράστιο μέγεθος του μνημείου είναι τυπικά χαρακτηριστικά του ρομαντικού νεοκλασσικισμού του τέλους του 18ου αιώνα




Πηγή: Βικιπαίδεια

Από Θάνο Λ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΠΙΖΑΣ


Η Πίζα είναι ιστορική πόλη της ΒΔ Ιταλίας, κτισμένη κοντά στις εκβολές του ποταμού Άρνου.
Έχει πληθυσμό γύρω στους 100.000 κατ. Είναι από τις διασημότερες πόλεις του κόσμου και αυτό το οφείλει κυρίως σε δυο πράγματα: στο πανεπιστήμιό της που λειτουργεί από το 1343 και τον ξακουστό κεκλιμένο πύργο της Πίζας, που κτίστηκε όλος από μάρμαρο στη διάρκεια της περιόδου από το 1172 μέχρι το 1350. Αποτελείται από 6 ορόφους και επειδή κτίστηκε σε έδαφος χαλαρό, παρουσιάζει κλίση προς τα νότια που σταδιακά αυξάνεται. Έχει ύψος 56 μ. Πολλοί επισκέπτες της Ιταλίας πηγαίνουν στην Πίζα ειδικά για να θαυμάσουν το μνημείο αυτό της αρχιτεκτονικής και τεχνικής.
Παλιότερα, το 18ο αιώνα, στην Πίζα υπήρχε ελληνική παροικία. Εκέι οι Έλληνες είχαν γίνει η ψυχή του αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Τούρκους και ως μέλη της Φιλικής Εταιρείας ενίσχυσαν τον αγώνα του 1821 όπως μπορούσαν.
Η σημερινή Πίζα είναι αρκετά αναπτυγμένη πόλη από οικονομική και πνευματική άποψη. Η πλατεία του Καθεδρικού Ναού (Piazza del Duomo) της πόλης αποτελεί από το 1987 μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.


Πηγή: Βικιπαίδεια
Από Θάνο Λ.



  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Ο Γανωματής


 Οι γανωτζήδες ήταν συνήθως πλανόδιοι τεχνίτες που αναλάμβαναν το γαλβανισμό των χάλκινων οικιακών σκευών, όπως τα ταψιά, τα καζάνια, τα κουτάλια, τα πιρούνια και πολλά άλλα.
Ο γανωτζής ή γανωτής ή γανωματής κουβαλούσε στην πλάτη του τα απαραίτητα εργαλεία και περπατώντας φώναζε και καλούσε τις νοικοκυρές να του φέρουν τα είδη που χρειάζονταν γάνωμα. Έστηνε την γκαζιέρα του στην αυλή του σπιτιού, έλιωνε τον κασσίτερο. Αφού καθάριζε καλά τo σκεύος, άλειφε το εσωτερικό του με σπίρτο και το τρίβε με κουρασάνι (=τριμμένο κεραμίδι). Μετά κράταγε το σκεύος με την τσιμπίδα πάνω από τη φωτιά και έριχνε μέσα το νησιαντήρι (=χλωριούχο αμμώνιο), για να στρώσει καλύτερα το καλάι πάνω στο χάλκωμα. Αφού το σκούπιζε καλά, άπλωνε το λιωμένο καλάι σ' όλη την επιφάνεια του σκεύους μ' ένα χοντρό βαμβακερό ύφασμα. Ζητούσε και από νοικοκυρά του σπιτιού μια λεκάνη με κρύο νερό, στην οποία βουτούσε το σκεύος, που γάνωσε και λαμπύριζε στον ήλιο.
Το επάγγελμα αυτό συνδέεται κυρίως με τους Τσιγγάνους και αποτελεί ένα από τα παραδοσιακά τους επαγγέλματα. Οι γανωτές αναζητούσαν πελάτες στις γειτονιές της πόλης ή του χωριούι.
Το «γάνωμα» έπρεπε να γίνεται συχνά για λόγους υγείας, κυρίως στα σκεύη που χρησιμοποιούσαν στο μαγείρεμα, οπότε οι γανωτζήδες είχαν δουλειά όλο το χρόνο.
          Τα τελευταία χρόνια το επάγγελμα του γανωτή τείνει να εξαφανιστεί αφού τα μαγειρικά σκεύη είναι πλέον ανοξείδωτα και δεν χρειάζονται επικασσιτέρωση. Σήμερα υπάρχουν ελάχιστοι τεχνίτες στην επαρχία, που υποαπασχολούνται αφού τα εναπομείναντα χρηστικά χάλκινα σκεύη είναι ελάχιστα και τα περισσότερα σκεύη που χρησιμοποιούμε πια είναι ανοξείδωτα βιομηχανικά προϊόντα.
Η λέξη γανωτής προέρχεται από το ρήμα γανώνω που στα αρχαία σημαίνει δίνω λάμψη.





Πηγή: Βικιπαίδεια

Από Αντώνη Ρ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

O ΛΟΓΙΣΤΗΣ


Ποιος είναι και με τι ασχολείται; Καθήκον του λογιστή είναι να ελέγχει και να παρουσιάζει με λογιστικούς όρους και αριθμούς όλες τις εμπορικές και οικονομικές πράξεις ενός οργανισμού, μιας επιχείρησης, κρατικής υπηρεσίας, ιδιώτη, κλπ.


Ποια είναι τα καθήκοντα του; Αυτά περιλαμβάνουν: να καταχωρεί οικονομικές πράξεις στα λογιστικά βιβλία, σύμφωνα με τα τιμολόγια, τα κοστολόγια, τα γραμμάτια εισπράξεων, τα εντάλματα πληρωμών και με άλλα δικαιολογητικά μιας εταιρείας, να κρατά βασικά λογιστικά βιβλία της εταιρείας (ημερολόγιο - γενικό - καθολικό), να κόβει σχετικά γραμμάτια εισπράξεων και εντάλματα, που καλύπτουν τις καθημερινές πληρωμές, να συντάσσει μηνιαία ισοζύγια των λογαριασμών και τις μισθοδοτικές καταστάσεις του προσωπικού τις επιχείρησης, να συγκεντρώνει στοιχεία και να συντάσσει δηλώσεις για την εφορία. Ο προϊστάμενος λογιστής είναι υπεύθυνος για την οργάνωση του λογιστηρίου και την διαμόρφωση του λογιστικού συστήματος, να ασκεί εσωτερικό έλεγχο στα οικονομικά της επιχείρησης, να συντάσσει προϋπολογισμούς και να συνεργάζεται με την διεύθυνση της εταιρείας για την πορεία της οικονομικής της κατάστασης, να εκδίδει και να υπογράφει τον ισολογισμό, να συμβουλεύει τον διευθυντή σε θέματα οικονομικής πολιτικής.


Που εργάζεται και υπο ποιές συνθήκες; Η εργασία αυτή εκτελείται σε αίθουσες γραφείων. Αναμένεται φόρτος εργασίας και ένταση.


Τι εργαλεία / εξοπλισμό χρησιμοποιεί; ηλεκτρονικούς υπολογιστές, αριθμομηχανές, έντυπα, υπολογιστικά προγράμματα, γραφική ύλη, χρήματα, κλπ.


Ποια προσόντα απαιτούνται για να πετύχει κανείς σε αυτόν τον τομέα; Για την επιτυχή εκτέλεση του επαγγέλματος είναι απαραίτητη η αποφοίτηση από Πανεπιστημιακή Σχολή Οικονομικής κατεύθυνσης ή από το τμήμα λογιστικής των ΤΕΙ ή των ΙΕΚ. Καλό θα είναι να είναι προσεκτικός, εχέμυθος, συνεπής και να διαθέτει ικανότητα γρήγορης λήψης αποφάσεων σε περιπτώσεις οικονομικών προβλημάτων. 
 
 
ΠΗΓΗ:http://www.esoft.gr/gwo/povol/803.htm

Από Παναγιώτη Β

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

ΒΥΡΣΟΔΕΨΙΑ


    Δύο από τις παλαιότερες μεθόδους βυρσοδεψίας που χρησιμοποιούνται για τη συντήρηση του δέρματος των ζώων κάνουν χρήση κομματιών φλοιών δέντρων και ξύλο ή όπως γίνεται με τα δέρμα που χρησιμοποιεί η POLOLO με χρήση κομματιών μεσογειακής βελανιδιάς (valonea), εκχυλίσματα από φρούτα του φυτού Tara, καθώς και άλλα φυτά. Ο χρόνος που απαιτείται για να ολοκληρωθεί η φυτική βυρσοδεψία είναι πολύ μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο της βυρσοδεψίας βασισμένης στο χρώμιο. Ταυτόχρονα είναι όμως είναι σημαντικά λιγότερο βλαπτική τόσο για τους ανθρώπους όσο και για το περιβάλλον. Το 80% των συστατικών της φυτικής βυρσοδεψίας παραμένουν μέσα στο επεξεργασμένο δέρμα ενώ τα υπόλοιπα είναι βιοδιασπώμενα και δεν επιβαρύνουν το περιβάλλον.



Πηγή: WWW.BLOG.BABYNATURAL.GR

Από Θάνο Λ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Ο Γεωπόνος


    Γεωπόνος είναι ο επιστήμονας που ασχολείται με τα προβλήματα που προκύπτουν κατά την καλλιέργεια της γης και την παραγωγή αγροτικών προϊόντων. Η δουλειά του έχει κυρίως σχέση με την γεωργία (καλλιέργεια φυτών) και την κτηνοτροφία (εκτροφή ζώων). 
    Σχετικά με την γεωργία η δουλειά του Γεωπόνου είναι να προστατεύει τα φυτά από αρρώστιες, εχθρούς και τις καιρικές συνθήκες ενώ θα πρέπει ακόμα να τα φροντίζει έτσι ώστε να τρέφονται και να μεγαλώνουν σωστά. Μετά από όλα αυτά θα πρέπει οι καλλιέργειες να προσφέρουν στον άνθρωπο πολλά αλλά και καλά για την υγεία του, προϊόντα. 
    Σχετικά με την κτηνοτροφία ο Γεωπόνος ασχολείται με τη διατροφή των ζώων και τις συνθήκες που θα πρέπει να επικρατούν στους στάβλους, για να μεγαλώνουν σωστά τα ζώα και να μην αρρωσταίνουν. Δεν ασχολείται όμως με το να θεραπεύει τα άρρωστα ζώα. Με αυτό ασχολείται ο Κτηνίατρος. 
  Ο Γεωπόνος τέλος ασχολείται και με τα εργοστάσια τροφίμων π.χ. αυτά που παράγουν γαλακτοκομικά προϊόντα, μαρμελάδες, αποξηραμένα φρούτα, κρασιά κ.α..



Πηγή: Βικιπαίδεια κ.α.
Από Δήμητρα Λυκοσκούφη

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Ο Ηλεκτρολόγος Μηχανικός


    Ηλεκτρολόγος μηχανικός είναι o επαγγελματίας μηχανικός ο οποίος ασχολείται με τις τεχνολογικές εφαρμογές του ηλεκτρισμού, της ηλεκτρονικής και του ηλεκτρομαγνητισμού. Ο ηλεκτρολόγος συνηθίζεται στο να κατασκευάζει ηλεκτρικές συσκευές όπως:ερκοντίσιον, καλοριφέρ κ.α.
     Εκτός από  συσκευές του σπιτιού κατασκευάζει μηχανήματα εργοστασίου και άλλων περιοχών. Ο ηλεκτρολόγος μηχανικός έγινε αρχικά ένα ευπροσδιόριστοεπάγγελμα προς τα τέλη του 19ου αιώνα με την εξάπλωση και εμπορευματοποίηση των δικτύων τηλεπικοινωνιών και ηλεκτροδότησης.Το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου μηχανικού είναι πολύ χρήσιμο στις μέρες μας, γιατί εάν δεν είχαμε τον ηλεκτρολόγο μηχανικό δεν  θα είχαμε ηλεκτρικό φως. 





Πηγή: Βικιπαίδεια

Από Στέλιο Δ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Ο Δικηγόρος


Περιγραφή επαγγέλματος:
    Ο δικηγόρος είναι το πρόσωπο που αναλαμβάνει την εκπροσώπηση και υπεράσπιση των διαδίκων, δηλαδή των προσώπων που καταφεύγουν στη δικαιοσύνη για την επίλυση διαφορών ή την απονομή δικαιοσύνης σε αξιόποινες πράξεις που έχουν υποστεί ή διαπράξει. Ειδικότερα, ο δικηγόρος μελετά και διεκπεραιώνει τις υποθέσεις που έχει αναλάβει. Έτσι, συλλέγει όλες τις πληροφορίες που αφορούν την υπόθεση για να σχηματίσει τη δικογραφία , διατυπώνει επιχειρήματα για την υπεράσπιση του πελάτη του, παίρνει καταθέσεις από τον πελάτη του και τους μάρτυρες για να εξακριβώσει τα ακριβή γεγονότα της υπόθεσης, Κατά τη διάρκεια της δίκης εκθέτει τα γεγονότα με στρατηγική και επιχειρηματολογία.
    Επίσης, συντάσσει νομικά έγγραφα όπως διαθήκες, μισθώσεις, υποθήκες και άλλα. Επικυρώνει τις διαθήκες και αντιπροσωπεύει ή συμβουλεύει τους εκτελεστές της. Εξηγεί τους νόμους, τους κανονισμούς και τις δικαστικές αποφάσεις σε άτομα και επιχειρήσεις. Αναλαμβάνει την παροχή νομικών συμβουλών σε φυσικά πρόσωπα, επιχειρήσεις και οργανισμούς του δημοσίου ή του ιδιωτικού τομέα. Εκπροσωπεί τους πελάτες του ενώπιον αρχών ή οπουδήποτε αλλού εξουσιοδοτηθεί.


Ιδιαίτερα προσωπικά χαρακτηριστικά και Ικανότητες:
     Ο δικηγόρος πρέπει να διαθέτει σωματική και ψυχική αντοχή, συνέπεια, αποφασιστικότητα, μεθοδικότητα, υπομονή, κοινωνική επιδεξιότητα και διπλωματικότητα. Επίσης, πρέπει να έχει λεκτικό πλούτο και να είναι ετοιμόλογος. Απαραίτητες δεξιότητες για την άσκηση του επαγγέλματος, θεωρούνται η αυτοσυγκέντρωση και αυτοκυριαρχία, η συγκράτηση πληροφοριών, η συνδυαστική ικανότητα πληροφοριών και καταστάσεων, καθώς και η δυνατότητα παράθεσης και προβολής των νομικών του απόψεων με σωστή επιχειρηματολογία. Σημαντικά χαρακτηριστικά που πρέπει να διακρίνουν τον επαγγελματία δικηγόρο είναι το ήθος και η εντιμότητα, η αμεροληψία και ο σεβασμός της προσωπικότητας του άλλου. Ο δικηγόρος χρειάζεται να μελετά συνεχώς τους νόμους και να ενημερώνεται όχι μόνο για τις εξελίξεις της επιστήμης και του κλάδου του, αλλά και για τις διάφορες μεταβολές που υφίσταται η κοινωνία, προκειμένου να είναι αποτελεσματικός στην προσπάθειά του να βοηθήσει τον πελάτη του. 
    




Σπουδές:
    Ο δικηγόρος σπουδάζει στις Νομικές Σχολές των Πανεπιστημίων Αθήνας, Θεσσαλονίκης,  και Θράκης στην Κομοτηνή. Η φοίτηση διαρκεί 8 εξάμηνα. Υπάρχει και δυνατότητα μεταπτυχιακών σπουδών, ανάλογα με τον τομέα στον οποίον θέλει να εμβαθύνει. 

  
Περιβάλλον ενασχόλησης:
    Το επάγγελμα προσφέρει αρκετές διεξόδους απασχόλησης σε πολλούς τομείς. Ο δικηγόρος, μπορεί να ειδικευτεί σε έναν από τους πολλούς κλάδους δικαίου (αστικό, εμπορικό, εργατικό, ποινικό, φορολογικό, τραπεζιτικό, κλπ.) και να δραστηριοποιηθεί, είτε στην αντιπροσώπευση υποθέσεων στο δικαστήριο, είτε στην παροχή εξειδικευμένων νομικών συμβουλών αντίστοιχα. Ειδικότερα, ο δικηγόρος μπορεί να εργαστεί ως νομικός σύμβουλος σε οργανισμούς, εταιρίες και επιχειρήσεις, σε δημόσιες υπηρεσίες, στην τοπική αυτοδιοίκηση, σε συνδικάτα ή άλλες οργανώσεις. Ως ελεύθερος επαγγελματίας μπορεί να ανοίξει ιδιωτικό γραφείο και να το διατηρεί μόνος του ή σε συνεργασία με άλλους συναδέλφους του και να διεκπεραιώνει τις υποθέσεις των πελατών του. Ακόμη, μπορεί να εισαχθεί στο δικαστικό κλάδο, μετά από την εισαγωγή του στη Σχολή Δικαστών.


Επαγγελματικές συνθήκες:
    Η εργασία του δικηγόρου είναι αρκετά δύσκολη και πολύπλοκη. Πρέπει να έχει πολύ καλή νομική κατάρτιση και να ενημερώνεται συνεχώς για το αντικείμενο της εργασίας του, τις τροπολογίες των νόμων και τη νομολογία. Επίσης, τα καθήκοντα του είναι πολλά και απαιτείται καλός συντονισμός αυτών, ώστε οι υποθέσεις του να διεκπεραιώνονται όσο το δυνατόν γρηγορότερα εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών και με αποτελεσματικό τρόπο. Πρόκειται για μια πνευματική εργασία με αρκετό άγχος και ευθύνη. Οι ώρες εργασίας είναι πολλές τόσο στο δικαστήριο όσο και στο γραφείο.
    Η εργασία του εκτελείται συνήθως σε χώρους δικαστηρίων ή γραφείων. Ορισμένες φορές όταν ενεργεί ως νομικός σύμβουλος ή συνήγορος, χρειάζεται να μετακινηθεί σε διάφορες περιοχές της χώρας και σπανιότερα στο εξωτερικό. Ακόμη, μέσα στα πλαίσια της εργασίας του, χρειάζεται να έρχεται σε επαφή με ανθρώπους που έχουν διαπράξει ληστείες, εγκλήματα και άλλες αξιόποινες πράξεις. Αυτό μπορεί να αποτελεί μια πηγή επιπλέον άγχους και πρόσθετων δυσκολιών, ειδικά στους νέους επαγγελματίες.





Επαγγελματικές οργανώσεις:
    Φορείς που εκπροσωπούν το επάγγελμα στην Ελλάδα είναι οι Δικηγορικοί Σύλλογοι σε κάθε Νομό.


Επαγγελματικές προοπτικές:
Υπάρχουν αρκετοί διέξοδοι για τους πτυχιούχους, καθώς μπορούν να εργαστούν:
  • Ως ελεύθεροι επαγγελματίες ασκώντας δικηγορία. Για να ασκήσει κανείς το επάγγελμα του δικηγόρου, πρέπει να κάνει 18άμηνη πρακτική άσκηση σε δικηγορικό γραφείο και να επιτύχει στις ειδικές εξετάσεις στα  Εφετεία.
  • Ως δικαστικοί λειτουργοί. Για να μπει κανείς στο δικαστικό κλάδο, πρέπει να δώσει τις σχετικές εξετάσεις στο Υπουργείο Δικαιοσύνης τρία χρόνια μετά τη λήψη της άδειας εξάσκησης της δικηγορίας.
 Πρόσφατα, στη Μεγάλη Βρετανία έγινε Δικαστής άτομο τυφλό.
  • Ως συμβολαιογράφοι αφού λάβουν μέρος στις σχετικές εξετάσεις δύο χρόνια μετά την άδεια άσκησης επαγγέλματος. Οι θέσεις των συμβολαιογράφων είναι λίγες και το Υπουργείο Δικαιοσύνης κάθε χρόνο προκηρύσσει διαγωνισμό για την πλήρωση των θέσεων. 
 Μέλλον:
    Το επάγγελμα αυτό έχει υψηλό κοινωνικό γόητρο και είναι δημοφιλές, με αποτέλεσμα να υπάρχει πληθώρα ατόμων που επιθυμούν να το ασκήσουν. Οι προοπτικές όμως, στη αγορά εργασίας είναι αρνητικές και αναμένεται περαιτέρω επιδείνωση. Αξίζει να αναφέρουμε ότι περίπου 1.500 είναι οι νέοι πτυχιούχοι των Νομικών Σχολών ετησίως. Σύμφωνα με στοιχεία του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, το 2002, σε σύνολο 15.834 δικηγόρων οι 1.000 ασκούσαν επαγγέλματα άσχετα με το δικηγορικό επάγγελμα, ενώ 4.873, δηλαδή το 1/3 των Αθηναίων δικηγόρων, δεν κατόρθωσαν να κάνουν ούτε μία παράσταση στα δικαστήρια μέσα στο έτος που έγινε η έρευνα.  

ΠΗΓΗ:
http://1kesyp-a.thess.sch.gr/mh_vlep/dikigoros.htm

Από Μιχάλη Κ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Επαγγέλματα που έχουν εξαφανιστεί

Tα επαγγέλματα που έχουν εξαφανιστεί είναι 12.Αυτά είναι τα εξής,ο αγγειοπλάστης,ο αγωγιάτης, ογανωτής, ο καλαθοποιός, ο καρεκλάς, ο μυλωνάς, ο ντενεκετζής, ο πετατής, ο σωμαράς, ο τσαγκάρης, ο τζαμπαζής και η υφαντική. Καποια από αυτά τα γνωρίζω και μάλιστα αυτό του τσαγκάρη το έχω δει από κοντά .Βεβαια τωρα κάνουν μονο επιδιορθώσεις.


Περισσότερες πληροφορίες: http://www.winefest-dafnes.gr/epaggelma.htm


Από Δώρα Α.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Μάτσου Πίτσου







Το  Ματσου  Πιτσου είναι αρχαια πολη των Ινκας και βρισκεται στο Περου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 2700 μέτρων στη Σιέρα Βιλκαμπάμπα, στην αριστερή όχθη του παραπόταμου του Βιλκανότα, Ουρουμπάμπα. Απέχει 80 χιλιόμετρα από την πόλη Κούσκο. Η πόλη ανακαλύφθηκε το 1911, στις 24 Ιουλίου, από τον Αμερικανό ιστορικό και αρχαιολόγο Χίραμ Μπίνγκαμ. Η δυσπρόσιτη θέση του Μάτσου Πίτσου έκανε πολλούς να πιστέψουν ότι ήταν το τελευταίο καταφύγιο των Ίνκας, στον αγώνα τους εναντίον των Ισπανών. Δηλαδή πολλοί πίστεψαν ότι ήταν η θρυλική Βιλκαμπάμπα λα Βιέχα που ίδρυσε ο βασιλέας των Ίνκας Μάνκο Ίνκα. . Η πραγματικότητα είναι ότι το Μάτσου Πίτσου χτίστηκε το 1460 και χρησίμευε ως αστρονομικό παρατηρητήριο. Σήμερα πολλές εργασίες αναπαλαίωσης και αποκατάστασης έχουν μετατρέψει το χώρο σε ένα πολύ καλά διατηρημένο αρχαιολογικό μνημείο.Το Μάτσου Πίτσου κηρύχθηκε ως περουβιανό ιστορικό άδυτο το 1981 από τη κυβέρνηση του Περού και από την ΟΥΝΕΣΚΟ (UNESCO) ως Περιοχή Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς το 1983. Είναι επίσης ένα από τα Νέα Επτά Θαύματα του Κόσμου από τις 7 Ιουλίου του 2007. Η πρόσβαση στην πόλη δεν είναι εύκολη καθώς η πορεία, μέχρι τα 2.350 μ. υψόμετρο, γίνεται μόνο με τρένο ενώ το υπόλοιπο τμήμα ο επισκέπτης το κάνει πεζοπόρος. Η αρχαία είσοδος της πόλης ήταν από τη νότια πλευρά και όχι από τη δυτική που είναι σήμερα για τους επισκέπτες. Τα κυριότερα μνημεία είναι:
  • Ο Ναός του Ήλιου (Τορεόν), ήταν ένα θρησκευτικό συγκρότημα κτισμάτων με σκοπό τη διενέργεια ιεροτελεστιών και αστρονομικών μετρήσεων.
  • Η ιερή πλατεία, με τρία μεγάλα κτίρια που τους έχουν δοθεί τα ονόματα Τέμπλο δε λας Τρες Βεντάνας, Κυρίως Ναός και Ναός του Ιερέα. Και τα τρία κτίσματα έχουν κτιστεί με τεράστιους τετράγωνους λίθους λευκού γρανίτη, οι οποίοι είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένοι και δίχως κενά μεταξύ τους.
  • Η Ιντιουατάνα, που σημαίνει «εκεί που ενώνει ο ήλιος», είναι ένας τεράστιος γρανιτένιος λίθος που χρησιμοποιούνταν για αστρονομικές παρατηρήσεις.
  • Το συγκρότημα του Κόνδορα ή αλλιώς Συγκρότημα των Φυλακών όπου ανακαλύφθηκαν πολλά κτίσματα με υγρά υπόγεια και κόκαλα ζώων. Πιθανότατα εκεί φυλάσσονταν τα ιερά ζώα προς θυσία. Τα ονόματα του συγκροτήματος επινοήθηκαν από τον λαξευμένο κόνδορα που υπάρχει πάνω σε έναν μονόλιθο και από τα υγρά υπόγεια που προαναφέρθηκαν.
Στο ακραίο νότιο τμήμα του τομέα εντοπίζονται πολλές κατοικίες ενώ στο ψηλότερο μέρος του τομέα διακρίνεται η Άνω νεκρόπολη, όπου εντοπίστηκαν πολυάριθμοι τάφοι με 135 λείψανα γυναικόπαιδων, πράγμα το οποίο δημιούργησε ερωτηματικά στους ερευνητές και αρχαιολόγους της πόλης.


Από Μάξιμο Φ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Άγαλμα του Ολυμπίου Διός



                      Φανταστική απεικόνιση του αγάλματος του Ολυμπίου Διός

Το Άγαλμα του Ολυμπίου Διός ήταν από τα πιο μεγαλοπρεπή μνημεία που κατασκευάστηκαν στην αρχαιότητα. Στην αρχαιότητα το κολοσσιαίο άγαλμα συμπεριλαμβανόταν στα Επτά Θαύματα του κόσμου.
Φιλοτεχνήθηκε από τον διάσημο γλύπτη της εποχής, Φειδία γύρω στο 430 π.Χ. και τοποθετήθηκε ως λατρευτικό άγαλμα στο Ναό του Δία στην Ολυμπία στην αρχαία Ηλία, στα δυτικά της Πελοποννήσου, κοντά στις όχθες του ποταμού Αλφειού. Ο Λόφος ήταν τόπος λατρείας του Κρόνου, πατέρα του Δία. Η τοποθεσία είναι ιστορική, αφού από την αρχαιότητα εδώ διαδραματίστηκαν πολλές μάχες, και από το 1000 π.Χ. υπήρχε ο αρχαιότερος ναός της Ελλάδος αφιερωμένος στην Ήρα. Κοντά στον αρχαίο αυτό ναό ήταν και το στάδιο των Ολυμπιακών αγώνων. Το 470 π.Χ. χτίστηκε εδώ ο ναός του Δία. Το άγαλμα του Δία έγινε τόσο ξακουστό στην εποχή του, που πλήθος πολεμιστών το επισκέπτονταν για να το δουν. Επί αιώνες ήταν ένα από τα θεάματα που ο κάθε θνητός όφειλε να δει πριν πεθάνει. Το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία επισκευάστηκε από το γλύπτη Δαμοφώντα το Μεσσήνιο κατά το α΄ μισό του 2ου αι. π.Χ., επειδή παρουσίασε ρωγμές. Εκείνη την εποχή επικρατούσαν κλασικιστικές τάσεις στην Ελληνιστική Γλυπτική. Το άγαλμα πέρασε κάποιες περιπέτειες, αφού την εποχή του Ιούλιου Καίσαρα το χτύπησε κεραυνός, χωρίς όμως να του κάνει σοβαρή ζημιά. Ο Καλιγούλας είχε διατάξει να το μεταφέρουν στην Ρώμη και να του αλλάξουν το πρόσωπο δίνοντάς του την μορφή του αυτοκράτορα, πράγμα που όμως δεν έγινε, επειδή το καράβι που περίμενε στο λιμάνι για να το φορτώσει χτυπήθηκε από κεραυνό και κάηκε. Μετά την κατάργηση των Ολυμπιακών Αγώνων το 393 μ.Χ. ο ναός ξέπεσε. Το 408 μ.Χ. την εποχή του Θεοδόσιου ο ναός πυρπολήθηκε, και το άγαλμα καταστράφηκε ή κατατεμαχίστηκε και λεηλατήθηκε. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή ο Θεοδόσιος το 390 μ.Χ. το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη, όπου καταστράφηκε από φωτιά το 416 μ.Χ. Ο ναός λεηλατήθηκε από τους Γότθους, και τα υπολείμματά του γίνανε χριστιανικός ναός μέχρι που γκρεμίστηκε από έναν σεισμό. Αργότερα τα ερείπια σκεπάστηκαν από την κοίτη του ποταμού Αλφειού. Το 1875 μια γερμανική αποστολή έκανε αρχαιολογικές ανασκαφές και μέχρι το 1881 επανέφερε στο φως τα ερείπια, κάτω από τέσσερα μέτρα χώμα. (Πηγή Βικιπαίδεια)

Από Μπεσάρτ Λ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Μέγα Σινικό Τείχος

Το Σινικό τείχος, είναι μια κινεζική οχύρωση που χτίστηκε από το τέλος του 14ου αιώνα μέχρι την αρχή του 17ου αιώνα, κατά τη διάρκεια της δυναστείας Μινγκ, προκειμένου να προστατευθεί η Κίνα από τις επιδρομές από τις μογγολικές και τουρκικές φυλές. Η δόμησή του στη σημερινή μορφή προηγήθηκε από διάφορα άλλα τείχη που χτίστηκαν από τον 3ο αιώνα π.Χ. ενάντια στις επιδρομές των νομαδικών φυλών που προέρχονται από τις περιοχές που ανήκουν σήμερα στη Μογγολία και τη Μαντζουρία. Το τείχος εκτείνεται σε μήκος 8.851,8 χλμ, σύμφωνα με πρόσφατη μέτρηση, αποτελώντας το μεγαλύτερο σε διαστάσεις ανθρώπινο οικοδόμημα.

Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή του τείχους ήταν τα εκάστοτε διαθέσιμα στην κάθε περιοχή. Κοντά στο Πεκίνο το τείχος κατασκευάστηκε από ασβεστόλιθο. Σε άλλες θέσεις το διαθέσιμο οικοδομικό υλικό ήταν εξορυγμένος γρανίτης ή πυρότουβλο. Όπου βρίσκονταν τέτοια υλικά, αρχικά χτίζονταν δύο παράλληλοι τοίχοι και ο ενδιάμεσος χώρος γέμιζε με αδρανή υλικά. Σε ορισμένες περιοχές τα υλικά κατασκευής συγκολλούνταν με ένα κολλώδες μείγμα ρυζιού και ασπραδιού αυγών. Στις ακραίες δυτικές θέσεις, σε περιοχές γεμάτες ερήμους και ανεπαρκή οικοδομικά υλικά, ο τοίχος κατασκευαζόταν από απορρίμματα που τοποθετούνταν ανάμεσα σε κομμάτια ξύλου. (Πηγή Βικιπαίδεια)

Από Αλέξανδρο Π.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS